สั่งสอนใจด้วยตาตีน

posted on 25 Nov 2012 19:16 by yimguang directory Fiction, Diary, Idea
 
จะมาเล่านิทานสอนใจให้ฟัง
อะแฮ่มๆ
เรื่องมีอยู่ว่า...
 
(ทำเสียงหล่อตื่นเต้นตอนอ่านด้วยนะ)
 
ตีนกับตา อยู่กันมาแสนผาสุก
จะนั่งลุกยืนเดินเพลินหนักหนา
จนวันหนึ่ง ตีนทะลึ่งเอ่ยปรัชญา
ว่ามีคุณแก่ตาเสียจริงๆ!
 
ตีนช่วยพาตาไปที่ต่างๆ
ตาจึงได้ชมนางและสรรพสิ่ง
เพราะฉะนั้นดวงตาควรประวิง
ว่าตีนนี้เป็นสิ่งควรบูชา !!!
 
ตาได้ฟังตีนคุยโม้ก็หมั่นไส้
จึงร้องบอกออกไปด้วยโทสา
ว่าที่ตีนเดินไปได้ก็เพราะตา
ดูมรรคาเศษแก้วหนาม ไม่ตำตีน
 
เพราะฉะนั้น ตาจึงสำคัญกว่า
ตีนไม่ควรจะมาคิดดูหมิ่น
สรุปว่า ตามีค่าสูงกว่าตีน
ทั่วธานินทร์ ตีนไปได้ก็เพราะตา
 
ตีนได้ฟังคลั่งแค้น แสนจะโกรธ
เร่งกระโดดออกไปใกล้หน้าผา
เพราะอวดดี คุยเบ่ง เก่งกว่าตา
ดวงชีวาจะดับไปไม่รู้เลย
 
ตาเห็นตีนทำเก่งเร่งกระโดด
ก็พิโรธแกล้งระงับ หลับตาเฉย
ตีนพาตาถลาล้มทั้งก้มเงย
ตกผาเลย   ตายห่า   ทั้งตาตีน !!!
 
//กลอนนี้มีชื่อว่า ตีนกับตา ค่ะ
ไม่ได้แต่งเองแน่ๆ ฮ่าๆๆๆ ผู้ประพันธ์ไม่ทราบแน่ชัด
แต่ที่เราได้อ่านเป็นครั้งแรกคือในหนังสือ เพชรพลอยในรอยยิ้ม
ของ พระมหากิตติศักดิ์ โคตมสิสโส ในนามปากกา ศ.สียวน
เป็นกลอนที่เราอ่านครั้งแรกก็ชอบเลยและจำเนื้อหาขึ้นใจจนถึงทุกวันนี้
//ที่เอามาลงเพราะว่าปกติเราอยู่หอค่ะ เรียนๆเล่นๆสอบๆก็หมดไปแล้วหนึ่งวัน
แต่พอได้กลับบ้านวันหยุด ได้มีเวลาดูข่าว
รับรู้ข่าวแล้วละเหี่ยใจ 
ข่าวฆ่าๆปล้นๆและการเมือง
คนเราเดี๋ยวนี้ ใจร้าย
เอากลอนมาลง สะท้อนว่า คนไทยจ๋า
ใครเป็นตีนก็เดิน ใครเป็นตาก็มองนะจ๊ะ
ในหลวงท่านตรัสสอนไว้ให้ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด
แล้วส่วนรวมจะเจริญ
 
ตีนจ๋า ตาจ๋า ทำหน้าที่
อย่าทะเลาะกันนะจ๊ะ เรายังไม่อยาก ต า ย ห่ า ทั้งตาตีน

Comment

Comment:

Tweet