เสียงเล็กๆจากตาดำๆ

posted on 02 Apr 2013 11:16 by yimguang directory Travel, Diary, Idea
 
หายไปนานค่ะ วันนี้จะกลับมาเล่าประสบการณ์ที่ได้รับเมื่อประมาณเดือนที่แล้ว
 
หาความดีทำกันกับเพื่อนค่ะ
 
มติในกลุ่ม เลือกจะไปบ้านเด็กเล็ก
 
จะพาเด็กน้อยออกมาเปิดหูเปิดตา
พาเด็กมาเที่ยว องค์พระ พุทธมณฑล
 
ที่นี่เด็กๆมีครูดูแลเป็นห้องๆ เรียกครูว่า แม่
มีแม่สองคนกำลังพูดข้อตกลงให้เด็กๆฟัง
มีกฏที่เด็กๆต้องปฎิบัติตาม
เช่่น ห้ามตื๊อพี่ ห้ามแอบหยิบของของพี่ ห้ามออกนอกกลุ่ม ต้องจับมือพี่ที่ดูแล ....
ไม่ใช้วิธีสั่งค่ะ ใช้วิธีให้เด็กคิดและตอบเอง
เช่น ใช้ถามว่า ของของพี่ ไม่ใช่ของเรา เราหยิบได้มั๊ยคะ....เด็กตอบ ไม่ได้ครับ
วิธีนี้น่ารักดีค่ะ
 
พาเด็กนั่งรถตู้ ดูวิว ไหว้พระ 
ระบายสี วิ่งเล่น กินข้าว ทำกังหัน
ไปสนามเด็กเล่น ให้อาหารปลา พากลับ
ทานของว่าง เล่นกับเด็กอีกรอบ
 
เด็กๆไหว้พระ นั่งสมาธิ
 
 
เด็กๆวิ่งลงท่อซะงั้น แม่ๆกะพี่ๆขำกันใหญ่
ก็ดีนะ ลิงวิ่งเป็นแถวโดนไม่ต้องวิ่งไล่จับ
 
 
ดูลูกลิงสิ ปีนป่ายยั้วเยี้ย
แม่ๆกับยายจิ๋มบอกว่าดี ให้เค้าเล่นกับธรรมชาติ
ไม่ได้ปล่อยให้อันตราย ข้างๆมีพี่อาสากับแม่ๆดูแลอยู่
 
ชอบรูปนี้มาก เด็กๆร่าเริง น่ารัก
แต่ไม่นิ่งเลย เพราะเด็กก็วิ่งเร็ว
ตากล้องคนนี้เลยต้องวิ่งถอยหลังตามไปเรื่อยๆ เบลอเลย
 
ช่างเป็นวันที่เหนื่อยหมดเรี่ยวแรง
 
เก็บประเด็นมาตกตะกอนความคิดได้พอสมควร
 
ตะกอนแรก ยกให้ "ยายจิ๋ม"
ยายจิ๋มเป็นคนดูแลเด็กอีกคน แก่กว่าแม่ๆ
สะพายกระเป๋ารูปพิกเล็ตสีชมพู เด็กๆติดยาย ตอนเด็กๆทานข้าว ก็ได้มีโอกาสคุยกับยายจิ๋ม
ยายจิ๋มมองไปที่เด็กๆ(ที่กำลังฟัดข้าวเหนียวหมูปิ้งอยู่)
....เจ้าพวกนี้แหละ เจ้านายที่แท้จริงของยาย
เงินเดือนยายกะแม่ๆเนี่ย มาจากดอกเบี้ยของเงินบริจาคเจ้าพวกนี้
ไม่มากหรอกลูก แต่ไปไหนไม่ได้ รักเจ้าพวกนี้ไปแล้ว
รักมากกว่าลูกกว่าหลานอีกนะ เจ้านายของยายเนี่ย
ดูแลเจ้าพวกนี้ เหนื่อยนะลูก ดูอย่างแม่ทรายสิ(แม่ทรายสวยและอายุไม่มากเท่าไหร่)
แม่ทรายตอนมาใหม่ๆ สวยเชียว ตอนนี้โทรมจะเท่ายายอยู่แล้ว ...แล้วยายก็หัวเราะ
ยายจิ๋มอายุมาก มีลูกมีหลาน มีลูกพร้อมเลี้ยงดู
แต่ยายก็ยังใส่เสื้อโทรมๆ สะพายกระเป๋าเด็ก เพื่อมาดูแลเจ้านายน้อยของยายทุกวัน
เป็นเสียงสะท้อนของคำว่าอุทิศตน
 
ตะกอนที่สอง แม่
ไม่ได้หมายถึงแม่ๆของเด็กๆหรอกค่ะ แต่เป็นความโหยหาแม่ที่สัมผัสได้จากเด็กน้อย
ตัวแสบ ออดอ้อนพี่ๆจนยายต้องจับแยก
 
เนื่องจากเด็กจินตนาการสูงเหลือเกิน พาไปแค่พุทธมณฑล
อยู่ในรถตู้เด็กๆต่างดีใจ คนหนึ่งชี้ออกไปนอกหน้าต่าง
เฮ้ยยยย แม่เสือ!!!! เด็กคนอื่นๆเริ่มเรียกพี่ใกล้ตัว ไหนอะเสือ ไหนคะเสือ
พี่ๆงง เสือได้ไง มีแต่หินกะต้นไม้
แม่สิงโต!!!! ......อ่า เต่าจ้ะ
แม่ปลา แม่เต่า แม่กระต่าย แม่ไก่ แม่เป็ด แม่กวาง
แม่ นำหน้าทุกสรรพสัตว์
ตอนแรกฟังไม่ได้คิดอะไร แต่ฟังทั้งวัน ก็เริ่มสะเทือนใจ
นอกจากนี้ ยังรวมถึงการเล่นกับพี่
แม้จะมีกฏว่าห้ามอ้อน แต่ก็แอบอ้อนกัน กอดพันแข้งพันขา หาความรัก
 
ตะกอนสุดท้าย(เพราะเริ่มยาวเกินไปแล้ว) คนไทยใจดี
ตอนซื้อขนมปังให้น้องเลี้ยงปลา ตอนแรกคิดว่ามากพอ
แต่ตอนหลัง ก็คิดใหม่ สงสัยต้องหารแบ่งให้เท่าๆกัน จัดเป็นตั้งๆ
ป้องกันการแย่งของเด็กน้อย
ไม่อยากแบ่งเลย อยากให้เด็กๆทุกคนได้แบบหนำใจ 
เหมือนเทวดาจะได้ยิน ส่งคุณลุงคนหนึ่ง
ที่ยืนให้ขนมปังปลาอยู่ เดินเอาขนมปังหนาถุงโตมากมาให้
....อ้ะ ขนมปังจากมนต์นมสดครับ เป็นหัวท้ายขนมปังที่เค้าตัดออก ผมไปก่อนนะ ต้องไปให้ที่อื่นต่อ...
 แล้วก็ขึ้นรถคันหรูออกไป
เอาล่ะเฟ้ย เด็กๆ เต็มที่ค่ะลูก ให้กันจนหนำ
 
ไปแค่วันเดียว เราได้อะไรมาเยอะมากเลยนะ แต่พิมไม่ไหวแล้ว ๕๕๕
แล้วจะกลับมาเล่าต่อ
 
 

edit @ 5 Apr 2013 12:12:54 by inkdog เดอะ หมาน้ำหมึก

วันนี้วันครู
ไม่ใช่สิ เมื่อสามสิบกว่านาทีที่แล้ว วันครู
 
หนูรักครูหลายคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต 
ครูหลายๆคนเป็นทั้งแรงบันดาลใจ กำลังใจ และแบบอย่างที่หนูเลือกเดินตามทางที่ดี
 
ขอกราบคุณครูทุกท่านที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
ไม่ว่าจะท่านที่ประกอบอาชีพครูก็ดี หรือครูที่สอนตามรายทางถนนชีวิตก็ดี
ครูที่เราชอบก็ดี และครูที่ตอนเด็กๆเราไม่ชอบก็ดี
กราบค่ะ
 
 
 
แต่เอาจริงๆ 
เด็กคนหนึ่งคนนี้ ไม่ได้รักทุกๆอย่างในครูทุกๆท่านหรอกค่ะ
มีบางอย่างที่่ครูบางท่าน ทำให้เรามีประสบการณ์ร้ายๆและความทรงจำที่ไม่ดีฝังมาถึงปัจจุบัน
 
เราจำเก่งค่ะ ไม่ได้แค้นนะคะ
แค่ไม่ลืมเหตุการณ์
และพอเติบโตขึ้นมา บางทีก็ย้อนกลับไปมองเรื่องราวที่เกิดขึ้นซ้ำ
แล้วถามว่า ....ทำไม
 
ครูขา....หนูเป็นเด็กเล็ก เพิ่งขึ้นชั้นประถมมาใหม่ๆ หนูเพิ่งเขียนหนังสือไม่กี่ปี หนูเขียนไม่สวย
เพื่อไม่ยืนค้ำศีรษะผู้ใหญ่ หนูและเพื่อนคุกเข่าเข้าแถวรอครูตรวจงานอยู่หน้าห้องอยู่นาน
ครูโกรธมากตอนเห็นงานหนู หนูเขียนไม่สวย ครูฉีกงานที่หนูนั่งเขียนอยู่นาน ขยำแล้วปาใส่ ดุเสียงดัง
ครูคะ ตอนนั้นหนูตกใจ หนูกลัวครู หนูอายเพื่อน หนูเสียดายงานที่ถูกฉีก หนูเสียความรู้สึกค่ะ
 
ครูขา...หนูเขียนหนังสือช้า หนูลอกตามครูบนกระดานไม่ทัน ครูลบฝั่งที่หนูยังลอกไม่เสร็จ หนูลอกจากเพื่อนไม่ทันเพราะเพื่อนรีบส่ง ยิ่งส่งเร็ว คุณครูยิ่งชม
ครูคะ หนูไม่มีงานส่ง ครูอย่าตีหนู หนูไม่ได้ขี้เกียจ หนูเขียนหนังสือช้า
 
ครูขา... พ่อแม่หนูไม่รู้จักสังคมที่หนูอยู่ เมื่อมีใบรับบริจาค พ่อแม่สอนหนูว่า ทำบุญตามที่หนูอยากทำ หนูขอตังพ่อมายี่สิบบาท แม็คส่งกับใบรับบริจาคให้ครู
ครูอย่าตะคอกหนู อย่าดุหนู หนูอายเพื่อน
หนูไม่ได้ขโมยเงินที่พ่อแม่บริจาค หนูไม่ได้ลืมบอกพ่อแม่แล้วบริจาคเอง
ตอนนั้นหนูยังเล็กนัก หนูยังไม่รู้จักคำว่าทำบุญเอาหน้า ครูชมแค่คนที่มีแบงค์ม่วงเย็บมา
บอกให้หนูดูเป็นตัวอย่าง หนูเสียใจ
 
ครูขา.... มีอีกหลายเรื่องเหลือเกินที่ฝังใจหนูมาแล้วอยากถามว่าทำไม
หนู คนนั้น เติบโตเป็น ฉัน ในวันนี้
 
ฉัน ที่โชคดีมีครูที่ประเสริฐมากมายหลายท่าน
ฉัน ที่เนรคุณ กลับไปมองวัยเด็กแล้วไม่ชอบเหตุการณ์หลายๆอย่างจากครูบางท่าน
 
ฉัน คนนี้ ขอกราบขอบพระคุณ คุณครูทุกท่านในวันครูนี้
ไม่ว่าท่านจะสอนวิชาการ สอนความดี สอนให้ดูเป็นเยี่ยง-สอนให้ไม่เอาเป็น(แบบ)อย่าง
ทุกท่าน สอนฉันมา และฉันคนนี้ก็ระลึกถึงพระคุณนี้ได้ดี
 
เอ้า นักเรียน กราบบบบบบบบบบบ!!!!!!!!!
 
 

edit @ 17 Jan 2013 00:51:37 by inkdog เดอะ หมาน้ำหมึก

หนึ่งปี...ที่เท่าเดิม

posted on 07 Jan 2013 19:42 by yimguang directory Diary, Idea
 
วันนี้ เป็นวันครบรอบหนึ่งปีค่ะ
 
หนึ่งปี ที่คนสำคัญ จากไปอย่างไม่มีวันกลับ
 
คนสำคัญ ที่เรารักมาก รักไม่แพ้พ่อแม่
คนสำคัญ ที่รักเรามาก รักมาตั้งแต่เราลืมตาดูโลก
 
อากง
 
อากงเป็นคุณตา ฉันเป็นหลานคนแรกที่อากงมี 
อากงรักฉันมาก และฉันก็รักและติดอากงมาก
รักจนถึงทุกวันนี้ ไม่หยุดรักสักวินาทีเลย
 
ในความทรงจำฉัน
อากงคือแบบอย่าง คือฮีโร่ คือผู้ปกป้อง
ใครดุอะไรฉัน อากงจะอยู่ข้างฉันเสมอ
อากงมีวิธีพูดให้ฉันเข้าใจด้วยเหตุและผลแบบไม่ต้องดุ ไม่ต้องให้ฉันเสียใจ
อากงตามใจฉัน อากงไม่เคยทำให้ฉันทุกข์ 
 
ฉันมีความสุขเสมอ เมื่ออยู่กับอากง
 
วันที่ 7 มกราคม 2555
ฉันนัดกับเพื่อนไปเยี่ยมโรงเรียน
ฉันใส่ชุดนักศึกษา 
เมื่อเจอกับเพื่อนหน้าโรงเรียน เรากลับยังไม่เข้าไปเยี่ยมโรงเรียน
แต่รู้สึกอยากทำบุญแทน
เราเดินไปวัดในละแวกนั้น ถวายสังฆทานตอนบ่ายสาม
ทราบอีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา ว่าตอนบ่ายสามนั่นเอง
อากงก็จากฉันไปแล้ว
 
อากงจากไปอยากสงบ เสมือนคนนอนหลับ
ร่างกายของอากงสวย ไม่มีเลือดหรือน้ำเหลือง 
อากงเหมือนแค่หลับพักเหนื่อยจากชีวิตที่ยาวนาน
อากงไม่ต้องเจ็บ ไม่ต้องปวดอีกต่อไป
อากงสบายแล้ว
พร้อมกับตอนที่ฉันกรวดน้ำพอดี
 
เขียนไป ก็ร้องไห้ไป
 
แต่ไม่ได้เสียใจ
แค่คิดถึง
 
"เพียงหัวใจจากฉัน
จะอยู่นานค้ำฟ้าไม่ได้
เมื่อไรตัวฉันตาย
หัวใจฉันนั้นหยุดพลัน
ไม่มีใครยั่งยืนชั่วฟ้า
ไม่มีคำว่าชั่วนิรันดร์
แต่
จะรักถึงวันสุดท้าย ...
ตราบจนฉันสิ้นใจ"
(สี่แผ่นดิน เดอะมิวสิคัล)
 
หนึ่งมีผ่านไปแล้ว
 
รักเท่าเดิม แต่คิดถึงมากขึ้น

edit @ 7 Jan 2013 21:02:05 by inkdog เดอะ หมาน้ำหมึก

[Review]Umm!..Milk all you can eat

posted on 15 Dec 2012 20:14 by yimguang directory Food, Idea
เปลี่ยนแนวมารีวิวซะอย่างนั้น 
ไปกินมาแล้วอยากบอกต่อค่ะ
 
Umm!..Milk
all you can eat
เป็น buffet ไอศกรีมและนมค่ะ
 
ตอนแรกมาร้านโล่งมาก นั่งไปนั่งมา คนเริ่มเยอะ (รูปนี้ถ่ายตอนเดินออกจากร้านด้วยพุงกลมๆ)
 
    
นี่คือแถบไอศกรีม รสชาติ9รส ทั้งหมดล้วนรสชาติ น๊มมมม นมมม
ได้แก่ ชาเขียว นมสด ช็อคโกแลต กาแฟอัลมอนด์ วนิลา คุ้กกี้แอนด์ครีม ส้ม สตรอเบอรี และรัมเรซิ่น
มีวิปครีม (ซึ่งยังคงรสชาตินมๆ) มี2ทอปปิ้ง คืออัลมอนด์ และคอนเฟลก
แอบขออัลมอนด์เพิ่ม พี่เขาไม่ให้บอกได้ถ้วยละช้อนเดียว 555+
มาดูเครื่องดื่ม
มีน้ำแข็ง และเครื่องดื่มนมนม 4อย่าง นมสด(พระเอกฟาร์มโชคชัยเขาล่ะ หอมมันมากๆ)
โกโก้(เรียกว่านมช็อคโกแลตเถอะ)  ชาเขียว(อันนี้ไม่ปลื้มค่ะ หวานมาก) และนมเย็น ซึ่งเราไม่ได้ชิม
    
มีลูกอมนมให้ทานเล่น หลอด ช้อน ทิชชู่พร้อมบริการ 
มีน้ำเปล่า (ถ้าไม่มีนี่ ตอนหลังๆเราต้องอ้วกนมเหมือนเด็กๆแน่)
 
ไปถึง จ่ายตังก่อนเลยค่ะ
129บาท 50นาที (ช่วงนี้เอไอเอสมีโปรโมชัน 99บาทค่ะ)
ได้บัตรลดด้วยค่ะ ข้อกำหนดในบัตรเล็กมากจนไม่แน่ใจว่าให้กาแฟฟรีหรือลดราคา 
โฟกัสไม่ชัด นี่เป็นตัวอย่างให้ลองชิม เป็นไอศกรีมนมไขมัน0% 
ก็อร่อยดี ขาดความมัน แต่พอคิดว่ากินแล้วอาจไม่อ้วน
มันก็ทำให้ผู้หญิงตัวบวมคนหนึ่งรู้สึกว่าอร่อยมาก 55+
จัดนมสดตัวพระเอกมาลองก่อนเลย หอมมันสมชื่อ อืมมม นม
(ดันซื่อบื้อใส่น้ำแข็ง แต่ไม่เป็นไร อร่อย)
   
เราจัดช็อกโกแลตก่อนเลย มีรสขมนิดๆ เนื้อไอศกรีมมีความเหนียวเหมือนไอศกรีมผัด
ใส่วิปครีมและอัลมอนด์ ด้วยแรกก็เริ่มเลี่ยนละล่ะ แหะๆ
ถ้วยด้านซ้ายเป็นของเพื่อน ส้มและสตรอเบอรี
ส้มรสชาติเหมือนซูกัสที่ออกเปรี้ยวหน่อย สตรอเบอรีหวานไปสำหรับเราและเพื่อน
ต่อไป รัมเรซิ่น ใส่คอนเฟลกกะอัลมอนด์
ตัวนี้ประทับใจค่ะ เพราะปกติเป็นคนไม่ชอบกินรัม แต่นี่เป็นรัมที่ออกนมๆ
คนชอบรัมเพียวๆอาจจะไม่ชอบก็ได้ แต่ในรัมเขามีลูกเกดให้พอสมควรเลย อร่อยๆ
ส้ม ช่วยแก้เลี่ยนได้เหมือนกันนะ 
คุ้กกี้แอนด์ครีม นี่ทำให้เลี่ยนขึ้น 55+ กินสลับกันก็อร่อยดี
 
กินได้แค่นี้ค่ะ นอกนั้นเป็นน้ำ
ก่อนออกยังกินลูกอมนม
ทำให้มีรสนมติดอยู่ที่คอไปหลายชั่วโมง
นี่คือเก้าอี้ ถ่ายติดเพื่อนซึ่งเป็นประเภทเดียวกัน พวกอยากแชร์ 55+
 
บรรยากาศดีค่ะ บรรยากาศนมๆ
เก้าอี้ก็ลายวัว พรมเขียว ให้ความรู้สึกเหมือนนั่งกินในฟาร์ม
มีแต่รั้วล้อม ไม่มีกระจกหรือกำแพงสักด้าน แอบเขินคนเดินผ่านไปมาเล็กน้อย
 
ราคา เราว่าไม่แพงมากนะ ยิ่งถ้าสำหรับคนรักนมหรือชอบไอศกรีม นี่คงเป็นตัวเลือกที่ดีเลยทีเดียว
 
การเดินทาง อยู่ที่ central world ชั้น7 ไป BTS ก็สะดวกดีค่ะ
(เป็นคนไม่ถนัดเรื่องทิศทางค่ะ แนะนำเรื่องการเดินทางไม่ได้จริงๆ)
 
ความรู้สึก ก็ ..นม ค่ะ 555+ คำนี้บรรยายได้ดีที่สุดแล้ว
อร่อยดี แต่เลี่ยน
กินเสร็จแล้วอิ่มมากเหมือนกินนมเป็นลิตร
อร่อย แต่กินเสร็จแล้วอยากกินยำและหมูปิ้ง
 
จบละค่ะ รีวิวมือใหม่ แหะๆ
แค่กินแล้วอยากแชร์
ไปละค่ะ
จุ๊บ
<3
งอนเอ็กทีน พิมยาวมาก หายเหลือสี่บรรทัด
 
วันนี้เพิ่งไปดูมา
Rise of the Guardians
 เป็นหนังที่ตอนแรกไม่ได้รู้สึกอยากดูเป็นพิเศษ
แต่ด้วยกระแสที่พรั่งพรูด้วยโซเชียลเน็ตเวิร์กจากเพื่อนๆรอบกาย
เห็นความคลั่งไคล้เลยตามไปดู
 
พล็อตเดิมๆ การ์ตูนปั้นฝัน
เด็กๆถูกขโมยความเชื่อและความสุข ผู้พิทักษ์ออกโรงช่วยเด็กน้อย
แต่สิ่งที่พิเศษของการ์ตูนปั้นฝันเรื่องนี้คือ
...ปั้นฝันสำเร็จว่ะ...
 
วัยรุ่นตอนปลายคนนี้คึกคักเพ้อฝันมาตอนนี้
มีความสุข
 
เป็นหนังสามมิติที่คู่ควรกับค่าโรงสามมิติ
ระยิบระยับแพรวพราว กอปรกับเสียงกระดิ่ง ดนตรีกุ๊งกิ๊งๆๆๆ
อิแก่เคลิ้มค่ะ นึกว่าเด็กอนุบาล
 
เรียบเรียงเรื่องได้ดี คล้อยตามอารมณ์ตัวละคร
ที่ประทับใจหลักๆในตัวละครได้แก่
ซานต้าฉบับนี้ ที่ไม่มีหมวกแดง แต่มีรอยสักว่า เด็กดื้อ เด็กดี ที่แต่ละแขน
และตัวที่เราปลื้มที่สุด
แซนดี้ พูดไม่ได้ สื่อสารโดยการสร้างรูปจากทรายเหนือหัว 
 
ส่วนฉากที่ปลื้มที่สุด
 
 
แซนดี้พยายามจะชี้ให้ทุกคนดูพระจันทร์
แต่เรียกไม่ได้ ได้แต่โชว์รูปซึ่งตอนนั้นไม่มีใครสนใจมอง
โมโห เลยคว้าเอลฟ์คริสต์มาส
ซึ่งในฉบับนี้มีกระดิ่งบนหัว
มาเขย่าๆๆๆเรียกร้องความสนใจ ๕๕๕
 
เราว่า น่ารัก
 
พอละ ก่อนหน้านี้พิมยาวมากจริงๆ 
พอกดพับลิชเอกทีนขึ้นหน้าปรับปรุงซะงั๊น 
งอนนนนนน
 
คำว่า บ้า ฟังดูหยาบคายเกินไป
 
เรื่องมีอยู่ว่า
เมื่อวันศุกร์ เพื่อนเราไปส่งใบยื่นคำร้องสมัครงานที่ อย. 
เลยตัดสินใจไปด้วย แล้วจะไปเดินเกษตรแฟร์กันต่อ
 
หลังส้มตำหน้าม. ขึ้นรถเมล์มานนทบุรี
มาถึงหน้าบริเวณกระทรวงสาธารณสุข
ถ้าจะไปอย.ก็ต้องซ้อนพี่วินมอเตอร์ไซค์เข้าไปอีกพอสมควร
เลยส่งเพื่อน2คนที่ต้องการสมัครงานเข้าไป
ส่วนเรากับเพื่อนอีกคน เลือกจะเดินตรงไปเป้าหมายที่ใกล้ที่สุดเท่าที่เห็นป้าย
...โรงพยาบาลศรีธัญญา...
 
ใครๆก็เคยได้ยินชื่อโรงพยาบาลศรีธัญญา
เคยสงสัยกันมั๊ย ว่าข้างในโรงพยาบาลศรีธัญญาเป็นอย่างไร
สิ่งที่เราเคยรับรู้เกี่ยวกับที่นี่ ก็มีเค่ที่เคยได้ยินจากข่าว ได้เห็นจากละครทีวี
ในฐานะ โรงพยาบาลบ้า
 
อยากรู้ของจริง ก็ดูของจริงเลยดีกว่า
วิกิพีเดีย : เดิมชื่อ โรงพยาบาลโรคจิตนนทบุรี
ด้วยความริเริ่มดำเนินการของ นายแพทย์หลวงวิเชียรแพทยาคม
 
เดินเข้าไปๆ
อ้าว เหมือนโรงพยาบาลปกติทุกประการ
มีคนรอคิว พยาบาลเรียกตามหมายเลขไปเข้าห้องตรวจ พบหมอ
จนสงสัยขึ้นมาว่าที่นี่รักษาแต่ทางจิตรึเปล่า
สงสัย...ก็ไปถาม
 
ถามพี่ชายบุรุษพยาบาลคนหนึ่ง
ได้ใจความว่า
รับรักษาแต่ทางจิตหรอคะ
ที่นี่รับรักษาทางจิตอย่างเดียว
มีคนไม่เต็มใจมารึเปล่าคะ
ก็มีบ้าง
(ขณะนั้นก็มีชายคนหนึ่งโวยวายแล้วพยาบาลก็ถามญาติว่า ไม่ยอมหรอคะ แต่สุดท้ายก็เดินเข้าพบหมอแต่โดยดี)
แล้วถ้ามีคนอาละวาด พี่เข้าไปล็อคเขาเลยปะคะ(ก็เคยเห็นในละครอะ)
ถ้าอาละวาดจะถูกแยกไปห้องฉุกเฉินอีกฝั่ง
ตอนเข้ามาเห็นอาคารผู้ป่วย นั่นคือนอนค้างเลยใช่มั๊ยคะ เขามาเองสมัครใจใช่มั๊ย
เป็นค่อนข้างหนัก จึงให้นอนค้าง ส่วนใหญ่ญาติพามา
 
ถามแค่นี้ค่ะ
แต่ก็คิดเล็กๆ
ตอนเราเด็กๆ เราเคยคิดขอพร ให้มีความสุขอย่างเดียว ไม่มีความทุกข์
แล้วก็คิด...ถ้าจะเอาสุขอย่างเดียว เราก็ต้องเป็นบ้าก่อนปะ ไม่รับรู้อะไร ก็ไม่ทุกข์
พอโตมาก็เริ่มคิด ไม่จริงหรอก คนป่วยต้องมีทุกข์ที่หนักกว่าเราแน่ๆ
ทุกข์หนัก จนล้มป่วย
 
ทำบุญกับคนแก่ก็เคย
ทำบุญกับเด็กก็เคย
ทำบุญกับคนป่วยก็เคย
มีใครเคยทำบุญกับคนป่วยทางจิตมั๊ยนะ
 
มีวิธีไหน จะช่วยเขาได้ไม่มากก็น้อยมั๊ย
หรือเราควรปล่อยให้เป็นหน้าที่ของหมอ
 
เกลียดคำว่า บ้า เราว่ามันหยาบคาย
เราว่าใครๆก็โรคจิต คุณก็โรคจิต เราเองก็โรคจิต
ต้องแอบจิตอยู่ลึกๆข้างในสักที่ทุกคนนั่นแหละ
 
บ้า!!!!!!!

สมุดสุข ฉบับพ่อจ๋า

posted on 05 Dec 2012 23:00 by yimguang directory Lifestyle, Diary, Idea
ความสุขวันนี้
 
เราไล่เป็นข้อได้ไม่หมดหรอก
 
สุขมากจริงๆ
 
สุขที่วันนี้ได้อยู่กับพ่อทั้งวัน
กินมื้อใหญ่พร้อมหน้าพร้อมตาทั้งครอบครัวทุกมื้อ
(จัดเต็มจนตอนนี้ไม่ย่อย)
 
สุขที่ได้เห็นในหลวงทรงแข็งแรงดีในทีวี
สุขที่เห็นคนมากมายแสดงความรักต่อในหลวง
สุขที่ได้เห็นถนนสีเหลืองเพื่อพ่อสุดลูกหูลูกตาอีกครั้ง
สุขที่พ่อพระราชทานคำสั่งสอนให้เราได้น้อมรับ
 
ในทะเลสีเหลืองท่วมถนนสุดลูกหูลูกตา
...
ยินดีที่จะไปรอทั้งวันทั้งคืน เพื่อให้ได้เป็นแค่จุดสีเหลืองจุดหนึ่งในนั้น
ฉัน ก็พอใจ
...
ทรงพระเจริญ
ฟังมาจากทีวี//หลายๆช่องผสมกัน//ปลื้มซึ้งชอบ//ฉันเป็นคนไทยซึ่งแปลว่าโชคดี
 
บางครั้ง เคยแอบเบื่อการเมือง
จนคิดว่า อยากสงบสุขชีวิตมั่นคงเนี่ยเราต้องหนีไปอยู่ต่างประเทศมั๊ย
 
วันนี้เป็นโอกาสที่จะได้ย้ำตัวเองอีกครั้งหนึ่ง
ว่าจะหนีไปไหนทำไม... ที่นี่ บ้าน
ถึงพี่แก่ๆเขาจะทะเลาะกัน
แต่ในบ้านยังมีพ่อ
เสาหลักเข้มแข็ง บ้านไม่สั่นคลอน
รอแต่ให้เราเติบโตไปช่วยพ่ออีกแรง ให้บ้านนี้เข้มแข็งและน่าอยู่
 
พี่แก่ๆจะดีจะเลวยังไง ฉันดูอยู่
ดูเป็นแบบอย่าง และเยี่ยงอย่าง
ฉันจะเป็นน้องรุ่นใหม่ที่ใฝ่ดี
เป็นอีกหนึ่งกำลัง ที่จะเข้าไปช่วยพ่อพัฒนาบ้านเรา
ฉันจะเป็นลูกกตัญญู
 
เพื่อพ่อ เพื่อประเทศไทย
เพื่อตอบแทนความโชคดีที่ได้เกิดมาในแผ่นดิน
นี่คือความสุขที่ใหญ่มาก
 
ขอพระองค์ทรงพระเจริญ
<3

edit @ 5 Dec 2012 23:41:37 by inkdog เดอะ หมาน้ำหมึก